Svineflense og forelskelse!

Ved at blive syg. Orker ingenting. Håber det er en anden influense end svineflensen, men den spreder sig med lysets hastiged her i landet nu for tiden. Datteren har været syg- er på vej nu til det normale. Nu er det mors tur!

Visar her blandt andet en gammel skomager jernsko, jeg købte før i sommer. Blev simpelhen forelsket!

 Ja, jeg ved jeg ikke er helt normal. Men tror jeg har største chansen for forståeles hos  jer interiørbloggere! Andre i mit liv ryster bare på hovedet :-)

Jæja. Þá held ég að svínaflensan hafi hafið innreið sína á heimilið. Ef ekki hún, þá bráðsmitandi önnur flensa. Skvísan búin að vera veik, er á batavegi. En ég finn að ég er á góðri leið með að þurfa að láta í minnipokann fyrir þessum skratta!

Myndin er enn eina ferðina af skápnum hennar langömmu. Á honum má meðal annars sjá gamlan skósmiðs- járnskó sem ég féll algjörlega fyrir fyrr í sumar. Veit vel að ég er ekki alveg venjuleg, en hver vill vera það ;-)

Sælubros á niðurleið!

Já, þannig var ég amk fyrstu vikurnar eftir að ég fór í heimsókn til Fríðu frænku og keypti svolítið gamalt drasl á okurverði, þannig myndu amk margir lýsa því. En fyrir mér eru þetta fjársjóðir sem gleðja auga mitt hvern dag! 

Denne syn møder mig hver gang jeg kommer ned fra overetagen. Elsker simpelhen min oldemors lille gamle skab. 

Í heimsókn hjá Fríðu frænku

Fór um daginn á skattejagt, 

eins og þeir segja á góðri dönsku 

og fann nokkra góða hluti. 

Það vill til að það eru ekki margir hér á landi með minn smekk,

 því ég tók mig um viku í umhugsunartíma

 og fjársjóðirnir mínir

biðu bara enn eftir m

ér í búðinni.

Heppin þar. 

Mynd af mínu fyrrverandi draslhorni.

Þar hefur ekki verið drasl síðan ég málaði skápinn, 

og núna er bara voða gaman að punta þarna.

Þessi ketill var eitt af því sem ég týmdi alls, alls ekki að 

selja með kolinihaven (bústaðnum)  í Danmörku. 

Finnst hann mjög skemmtilega patineraður.

Þarna sjást svo gripirnir, vel patineraðir bakkar, 

kanna og kökuform.

Þessa kaffikvörn átti langamma en hnífinn 

eða hvað svona fyrirbæri kallast á okkar ástkæra ylhýra,

 fann ég á loppemarkaði og borgaði nokkrar krónur fyrir. 

 Í dag þakka ég fyrir að ég var ekki búin að pússa hann alveg upp.

Svona getur nú verið gott að fresta h

lutunum,

enda er hann miklu flottara hálf riðgaður... 

hann er flugbeittur og  frábær á kryddjurtirnar.

Kökuformið, elska það.

Mér var hugsað til hennar ömmu minnar þegar ég keypti það.

Sá hana fyrir mér hlæja góðlátlega yfir því að ég skyldi kaupa

ryðgað kökuform á 1500 kr.

Það sem einum finnst drasl er fjársjóður í augum annars!

Svo er það kannan, stóðst hana ekki. 

Takið eftir því að hún ullar á mann!

Gamalt drasl, en fyrir mér algjör fjársjóður:-)

Sé að það villist einn og einn inn á síðuna, 

endilega skiljið eftir ykkur nokkur orð, 

það myndi gleðja mitt hjarta.

Kveð í bili

Ekki lengur draslhorn

 

Skápurinn sem var valinn af því að mér 

fannst viðurinn í honum svo fallegur...

er bara miklu flottari hvítur...

með grenikönglum úr nágrenninu...

sitt lítið af hverju...

ásamt besta tímariti í heimi...

Ég er bara sátt við útkomuna. 

Og viti menn það hefur ekki verið drasl í þessu horni

 síðan ég málaði skápinn og eignaðist diskarekkann.

 Var áður eilíft vandamál. 

Batnandi er mönnum best að lifa.

Draumaveröldin mín

Ég má til. Hef uppgötvað nýjan heim. Ef ég þarf á því að halda að láta mig dreyma, er nóg að fara bara á netið. Þá er hægt að sökkva sér inn í annan heim. Hvítan, rólegan og yndislegan heim. Þar ríkir friður og vellíðan, sem breiðir sig út um allan kroppinn við að skoða þessar yndislegu myndir.  

Mér hefur fundist ég svo ein og yfirgefin hér heima á Íslandi. Enginn sem deilir mínum smekk og það fæst bara ekkert hér í rétta stílnum. 

En þá..., þegar ég fékk nýja blaðið mitt inn um dyrnar og fletti í gengum það. Sá ég yndislegt heimili, humlebacken,  og þar leyndist eitt íslenskt nafn. Mjög sérstakt reyndar, en íslenskt engu að síður. Þá rambaði ég inn á bloggið hennar Gúu, hvítur lakkrís og ekkert smá flott síða! Ég er bara búin að vera í sæluvímu síðan.  Það fyrirfinnast þá greinilega fleiri smekklegir Íslendingar:)!

Ekki skemmdi svo fyrir að ég fann, alveg óvart æðislegan diskarekka,  með breiðri hillu neðst og snögum, í Blómaval af öllum stöðum. Og... hann var á 50% afslætti, en nógu dýr samt. Þannig að mitt í kreppunni fékk þessi yndislega mubla að fara heim með mér. 

Svo var bara að finna fram dót úr skápum, skúffum og hinum diskarekkanum úr eldhúsinu mínu og vúptí, draslhornið mitt er orðið hvítt og lekkert. Nú á ég bara eftir að mála skápinn.  

Ég þarf greinilega að æfa mig í að taka myndir

Þó betra svona í nærmynd

Nú er bara að vera dugleg að taka myndir og punta svolítið í kreppunni.